Camdan dışarı bakan siyah beyaz adam, Sen neden çıkmazsın ki o mağaradan? Kim ise o sarığı senin kafana saran, Sefalet içinde bir ince armağan

Tahta pençeler bir hayli durağan, Yaz kış karma sanatı bozmadan. Marakaslar dolusu bu çanta olmadan, Kuramlar sonunda açılamaz bu ilahi bayram.

Kıyamet sakinliğinde bakarsın camdan. Bunu nasıl başarabilir bir insan? Makine gibi bir şekli var ki bu zaman, Kopmaz durmadan bu zanlı kelam.

Zindan kapılı bu azılı selam; Niye bitmez ki, dinle aklını bir an. Sonsuz mekanlarda azizce dallanan, Yayılmalara vuran bir papağan.

Camdan dışarı bakan siyah beyaz adam; Durma sakın, kim o kehaneti yazan? Kırılan taşlar dururken bu davulu çalan, Silik doğrulardan kaçar artık, son damlalardan…